Oude foto’s, verbleekte randen,
fluisteren verhalen van lang vergeten dagen.
In hun stille getuigenis, gevouwen handen,
verhalen van liefde, verdriet, en vragen.
Een glimlach, bevroren in zwart-wit,
een blik die over generaties reist.
In elk vergeeld gezicht, een oneindig verhaal,
elke vouw, een geheim, zorgvuldig bewaard.
In de stille echo van vervlogen tijden,
vinden we stukjes van onszelf, onverwacht.
Oude foto’s, met liefde herzien,
verbinden ons met de geschiedenis, zacht.