druppels tikken tegen het raam
een zacht geruis van vergeten momenten
de stad ademt traag, verzadigd van vocht
elk tegeltje weerspiegelt een herinnering
zachte melancholie glijdt langs de straten
wolken vouwen zich open als natte gedachten
druppels tikken tegen het raam
een zacht geruis van vergeten momenten
de stad ademt traag, verzadigd van vocht
elk tegeltje weerspiegelt een herinnering
zachte melancholie glijdt langs de straten
wolken vouwen zich open als natte gedachten