Tussen zomer en winter, een bonte brug
Herfstbladeren fluisteren de zomer zacht vaarwel
In hun dans naar de grond, verhalen van vergankelijkheid
Winter kleedt de wereld in stilte
Een witte sluier van rust en reflectie
Slechts de echo van stappen in verse sneeuw
Dan ontwaakt de lente, een symfonie van groei
Leven breekt door, moedig en ontembaar
Elke bloesem een belofte, elke knop een kans
Zomer straalt, onbegrensd en vrij
Zonnestralen verwarmen de huid, voeden de ziel
In het licht van langste dagen, we dansen, we leven
Seizoenen, cycli van afscheid en weerzien
Van verandering, van constantheid
In hun herhaling, een eeuwig nieuw begin