In oude foto's, verstopt tussen rimpels van papier,
ontwaakt een wereld die zwijgend spreekt,
van gezichten die lachen, huilen, leven - nu en hier,
in momenten die de tijd voor ons bewaart en breekt.
Ze fluisteren verhalen, zacht en breekbaar,
van dagen doordrenkt in sepia en grijs,
elke vouw een hoofdstuk, elke vlek een vraagbaar,
een dans van schaduwen onder oud papieren ijs.
In het stille klikken van een camera, verstild,
wordt een herinnering aan het licht gebonden,
een belofte van herkenning, onvervuld,
tot ogen, zoals de jouwe, haar weer vinden.
En tussen de regels van licht en donker,
in de eeuwigheid van een gefotografeerde seconde,
vinden we, onder lagen van tijd en wonder,
onze eigen verhalen, diep verborgen, zonder donder.