E

Hier is een gedicht over zee en golven:

Blauw ritme

De golven spreken hun eigen taal
Van schuim en zilte geheimen
Telkens weer raken ze de kust aan
Met vingers van water en wind

Eindeloos schuiven ze voorbij
Grijze ruggen vol energie
Rollend, stuwend, zonder rust
Een eeuwig ademend verlangen