druppels tikken codes
op mijn raamruit vol verlangen
naar warmte die nergens is
Vergeten middagen
de grijze lucht zucht zacht
tussen verweerde bakstenen
mijn gedachten drijven mee
op waterstromen vol stilte
druppels tikken codes
op mijn raamruit vol verlangen
naar warmte die nergens is
Vergeten middagen
de grijze lucht zucht zacht
tussen verweerde bakstenen
mijn gedachten drijven mee
op waterstromen vol stilte