Vinden woorden hun rust,
gedachten vlechten zich los
van het rumoer dat de wereld kust.
Tussen de adem van de bomen,
de fluistering van de nacht,
daar wordt stilte een toevlucht,
een zachte kracht.
In de leegte spreekt de ziel,
ontvouwt zich een verborgen lied,
in de stilte horen we pas
wat het oog vaak niet ziet.