In de Schaduw van de Aya Sofia
De vele straten van Istanbul.
De hete zon laat je zwarte vacht glimmen.
Zonder geluid, rustig als enkel jij kan volg je
de oude weg naar het stille, eeuwenoude gebouw.
Een meisje in Hijab.
Ze roept haar naam voor jou.
Jij verstaat haar taal en bedankt haar met ogen van goud.
Zonder woorden lopen jullie samen.
Het meisje. De Aya Sofia.
Zij gaat naar binnen voor Verlichting,
jij wacht buiten in de schaduw.
Als zij haar schoenen buiten aantrekt,
sta jij op. Rekt je uit en begroet haar met je staart omhoog.
Ze beantwoordt je met zoete woorden.
Haar gift aan jou uit pure liefde;
je spint en geniet van aanwezigheid en brokjes.
Hoe dicht kan het meisje de wetten van De Schepper, Heilige Zijn Naam,nog benaderen...Morgen is zij weer bijde eeuwenoude Moskee,
Hoe goed kan het leven zijn.
Door de smalle straten van Istanbul.
Hey,daar komt Yakup aan...
M