ligt een verhaal verborgen,
een fluistering van bladeren,
een ode aan de morgen.
De zon die traag ontwaakt,
streelt de aarde met haar licht,
onthult de dauw op spinnenwebben,
een glinsterend gezicht.
Elke bloem in volle bloei,
elk blad dat valt in herfstse pracht,
draagt bij aan het canvas,
van de natuur, zo vol van kracht.
In de eenvoud van een regendruppel,
of de oneindigheid van de zee,
vind ik de schoonheid van het leven,
steeds opnieuw, in alles wat ik zie.