Verloren in het groen,
waar de zonnestralen dansen
op het blad, een kus, zacht en teer,
vind ik de stilte gouden woorden fluisteren.
In de spiegel van de meren,
de hemel zo nabij,
raakt de natuur mijn ziel,
met penseelstreken van oneindigheid.
Een symfonie van kleuren en geluid,
elke ademhaling een nieuw begin,
de schoonheid van de natuur,
een eeuwig gedicht zonder eind.