A

Lentewaaien

zachte windvlagen
strelen het ontluikend groen
bladeren fluisteren geheimen

Oneindige stilte

de rivier glijdt traag
tussen verweerde stenen
zilver en groen vervlochten
alsof de aarde ademhaalt

Daglicht

tussen takken
breekt zonlicht
fragmenten goud
die dansen op mos

Vergezichten

wolken schuiven
als trage schepen
over de horizon
waar hemel en aarde
elkaar zachtjes raken