Nacht fluistert aan de sterren,
mijn dromen in haar netten gevleid.
Onder het fluweel van donker,
het heelal een schilderij van tijd.
Sterren, oude gedichten geschreven in licht,
fluisteren geheimen, oud en nieuw,
aan diegenen die luisteren, gericht,
naar de eeuwige, onveranderlijke revue.
De nacht en haar sterren, een domein zo stil,
waar elke wens een kans krijgt, een begin,
tussen schaduw en licht, volgens eigen wil,
dansen mijn gedachten, tot de ochtend hen vindt.