In het donkerste uur,
fluistert de nacht,
onder een deken van sterren,
waar elk geheim zacht
en elk verhaal start.
Sterren, oud als verhalen,
twinkelen met raadsels en wijsheden,
boodschappers tussen de verhalen,
geschreven in het hemelsweb.
Volg mij, zegt de maan,
langs paden ongezien,
waar dromen dansen
en wensen wellicht in vervulling gaan.
In de stilte van de nacht,
onder de wacht van ontelbare sterren,
vindt de ziel haar kracht,
en kan het hart zich eindelijk onteren.