Verscholen in de stilte van de ochtend,
waar de dag nog ongeschreven is,
daar vind ik hoop, ongezien maar voelbaar,
als een belofte die fluistert over wat nog niet is.
Met elke nieuwe zon komt een blanco bladzij,
een kans om opnieuw te beginnen,
om te dromen van toekomsten zo helder,
dat zelfs de sterren ernaar zouden grijpen.
In het vroege licht zie ik mogelijkheden,
mijn hart een kompas naar morgen,
volg ik de paden die nog vorm moeten krijgen,
gedreven door hoop, vrij van zorgen.