Terwijl de stad nog slaapt,
de dag zich langzaam ontwaakt,
vind ik rust in het ritueel van mijn ochtendkoffie.
Het sissen van de machine,
een belofte zo fijn,
vult de kamer met hoop,
op wat komen gaat of misschien al is.
De eerste slok, warm en bitterzoet,
herinnert mij aan de dingen die moeten,
en de dromen die wachten,
in de uren die komen gaan.