spreken de druppels tegen de ramen,
fluisterend over verloren tijd.
De wereld verzacht,
alles wordt een schaduwrijke schuilplaats.
Onder mijn paraplu pronkt een verborgen zon,
alleen voor mij,
terwijl anderen haasten, zoekend naar onderdak,
vind ik vrede in de grijze lucht.
De regen componeert zijn symfonie,
en ik, luisterend, leer de melodie.