Daken tikken, straten blinken,
Onder wolken, zwaar en grijs,
Waar gedachten vrijlijk zinken
In de schaduw van het ijs.
Langzaam druppelt tijd, onzeker,
Over glas, langs groene blaân,
Elke druppel maakt de wereld
Zachter, stiller, vol verstaan.
Op de maat van vallend water
Vindt de ziel haar zoete rust,
In de regen, elk gesprek nu
Met de hemel, onbewust.