Op dagen gevuld met grijze regen,
fluistert de wind oude verhalen,
over velden die dorstig wachten,
op water dat leven belooft.
Druppels dansen op het raam,
elk met een eigen ritme,
een melodie zacht gezongen,
door de hemel in tranen.
En wij, schuilen binnen,
vinden rust in het gestage kloppen,
een herinnering aan de cycli,
van groei, van leven, van zijn.