In het gefluister van de wind
hoor ik de aarde zachtjes zingen,
haar melodie draagt de geur
van bloeiende bloesems in de lente.
Onder een dak van bladeren groen,
vind ik rust in haar schaduw,
de wereld lijkt te vertragen,
hier, in het kloppend hart van de natuur.
De rivieren vertellen oude verhalen,
hun wateren glinsteren als vloeibaar zilver,
ze leiden ons door ongerepte landschappen,
waar elke horizon een nieuw wonder onthult.
Zo veel schoonheid, zo vrij en wild,
de natuur, in al haar vormen, een onuitputtelijke bron,
leert ons over de cycli van het leven,
en hoe we deel uitmaken van iets oneindig groots.