In het fluisteren van de bladeren
hoor ik de aarde zingen,
een melodie zoeter dan honing,
geweven uit zonlicht en regen.
Tussen de plooien van bergen
en de rimpels van de rivieren,
vindt mijn ziel rust in het groen,
ademt de schoonheid van de natuur.
In de eenvoud van een bloem,
een wereld in elk detail verborgen,
ontwaak ik, verwonderd,
aan de rand van het oneindige.