bladeren dansen
langs grijze stoepen
- een choreografie
van vergankelijkheid
lente fluistert zacht
tussen kale takken
belofte van groen
nog niet ontvouwd
zomer drukt warm
tegen mijn huid
zilte herinnering
aan onbezorgdheid
herfst verstrijkt
met rode vingers
tekent verhalen
op verweerde muren
winter ademt stil
wit en scherp
breekt en herstelt
in stilte