in de grijze avondspits
glijden gezichten langs me heen
- niemand ziet mij werkelijk aan
Stilte tussen muren
elk raam vertelt een verhaal
waar ik geen deel van uitmaak
woorden botsen zacht tegen gordijnen
mijn schaduw groeit langer
dan mijn werkelijke zelf
Tussenruimte
ik tel de seconden
tussen twee berichten
- de klok tikt harder dan mijn hart
Windvlaag
eenzaamheid is geen leegte
maar een ruimte
die ademhaalt zonder mij