In het deken van de nacht,
fluisteren sterren geheimen zacht.
Elk een verhaal, oud en nieuw,
in het oneindige sterrenkleed, zo diep en leeuw.
Wij, gebonden aan de aarde, kijken omhoog,
verlangend naar hun verhalen, hoog in de hemelboog.
Een canvas van duister en licht,
waar elk sterrenbeeld vertelt zijn eigen gezicht.
Tussen de stilte van het donker,
vinden wij de lichten, oh zo sterker.
Een verbinding, oud als de tijd,
tussen het mensenhart en de kosmische oneindigheid.