In de nacht waar stilte woont,
en sterren fluisteren in het oneindig,
vind ik de verhalen die de maan heeft geleend
van de zon, voordat ze sereen verdwijnt.
Elke ster, een echo van wat was,
fluweel donker, bezaaid met licht,
houdt de nacht een spiegel voor,
een herinnering aan het kosmisch gezicht.
Zo dansen wij onder dit sterrentapijt,
met dromen die de nacht ons brengt,
verstrengeld in een tijdloze vlucht,
waar elke ster onze verlangens kent.