in de donkere ruimte tussen mijn gedachten
zweven sterren als fluisterende herinneringen
zilverig en oneindig ver
mijn ogen vangen hun licht
zachte vonken in een onmetelijk zwart
waarin de nacht ademt
in de donkere ruimte tussen mijn gedachten
zweven sterren als fluisterende herinneringen
zilverig en oneindig ver
mijn ogen vangen hun licht
zachte vonken in een onmetelijk zwart
waarin de nacht ademt