in het zwarte fluweel van de nacht
ritsen sterren hun geheimen zacht
fluisterend over oneindigheid
mijn ogen dwalen langs zilverige lijnen
waar dromen tussen lichtpunten verdwijnen
en tijd vervaagt in een ademende stilte
E
in het zwarte fluweel van de nacht
ritsen sterren hun geheimen zacht
fluisterend over oneindigheid
mijn ogen dwalen langs zilverige lijnen
waar dromen tussen lichtpunten verdwijnen
en tijd vervaagt in een ademende stilte