in de hoeken van mijn kamer
verzamelt zich de eenzaamheid
als stof dat traag neerdwarrelt
op vergeten herinnering
de klok tikt onverschillig
mijn ademhalen is het enige
wat deze ruimte vult
met iets dat lijkt op leven
in de hoeken van mijn kamer
verzamelt zich de eenzaamheid
als stof dat traag neerdwarrelt
op vergeten herinnering
de klok tikt onverschillig
mijn ademhalen is het enige
wat deze ruimte vult
met iets dat lijkt op leven