In de adem van de zee, waar golven spreken,
fluistert elk schuimend puntje een verhaal.
Onder de maan, die de nacht doet breken,
tuimelt hun kracht in een eindeloze spiraal.
Elke golf draagt herinneringen,
oud als de wereld, vrij als de wind.
In hun eeuwige dans, vol verlangingen,
vindt menige ziel zich opnieuw bemind.
Tussen eb en vloed, in de eeuwige wisseling,
spelen golven het lied van de tijd.
Met elke breker, in ontembare tuchtiging,
wordt het zand opnieuw bevrijd.