In de stilte van de nacht,
dansen oude herinneringen op het ritme van mijn hart.
Elke traan, gelach, een echo van wat was,
verweven met de ziel, onzichtbare glas.
Het verleden leeft in elke porie, elke gedachte,
een puzzel van ervaringen, zorgvuldig bewaakte.
In de schaduw van wat is geweest,
vind ik kracht, voel ik me bevrijd, niet langer het beest.
De toekomst ongeschreven, het verleden een gids,
mijn herinneringen, bittersweet en onbeslist.
Ze vormen de fundamenten van mijn bestaan,
leiden mij door het leven, een pad te gaan.