Dans ik op het ritme van een zachte regen,
een melodie zacht gespeeld door grijs getinte wolken.
De stad, gehuld in een sluier van nevel,
fluistert verhalen van ongezien verdriet en ongetemde vreugde.
Druppels kussen het asfalt,
in een eeuwige belofte van vernieuwing.
Elke plas een spiegel, reflecterend
de ongetemde schoonheid van een wereld in rust.
Regenachtige dagen, een geschenk van de hemel,
een pauze in de chaos van het alledaags.