Je fluistert liefde in de taal van de nacht,
waar sterren antwoorden in schitterend gedacht.
Tussen hemellichamen en het zachtste groen,
vinden verlangens een plaats om te doen.
Eén aanraking, en de wereld staat even stil,
een gebaar, zo klein, dat doen wat het wil.
Je ogen, een universum, vol onontdekt verhaal,
mijn hart, een reiziger, vindt er zijn moraal.
In de stilte van het alles, hoor ik ons lied,
verlangen, fluisterend over wat men niet ziet.
Liefde, zo tijdloos als het firmament,
verlangen, dat elk moment weer herkent.