In het doolhof van het verleden,
waar herinneringen fluisterend verschijnen,
tussen bladzijden van gedachten verweven,
liggen momenten zachtjes te schijnen.
Sommige als zonlicht door kieren,
anderen als schaduwen op de muur,
elk met zijn eigen verhalen en vieren,
in een eindeloze, tijdloze duur.
En zo dwalen we, tussen stof en sterrenlicht,
op zoek naar dat ene vergeten gezicht,
naar woorden die ooit werden gesproken,
in de hoop dat wat verloren is, wordt gebroken.