In de stilte van de nacht,
fluistert de wind jouw naam zacht.
Mijn huid verlangt naar jouw aanraking,
mijn ziel naar jouw verzuchting.
De afstand tussen ons een kloof,
maar in mijn dromen vind ik troost.
Door velden van liefde en pijn,
zal ik altijd de jouwe zijn.
Jouw lach verlicht mijn donkere dagen,
als een baken van hoop, niet te verdragen.
In elk moment, elke zucht,
vind ik in jou mijn levenslucht.