In een doos, verborgen onder stof,
liggen echo's van gelach,
van dagen verzadigd met licht.
Gezichten, jong en onbevangen,
gestold in zwart-wit,
fluisteren verhalen
door de tijd heen.
Elke vouw, elke scheur,
een testament van geleefde levens,
van liefde, van verlies,
een brug tussen toen en nu.
In het stille fluisteren van oude foto's,
vinden we stukjes van onszelf,
echo's van wie we waren,
een zachte herinnering aan wat blijft.