In het stille fluisteren van de nacht
hoor ik je stem, zacht en onverwacht.
Verlangen trekt lijnen over mijn huid,
elk woord van jou brengt de zon weer uit.
Onze schaduwen dansen in de maan,
verstrengeld, kunnen niet meer bestaan
als twee losse zielen in de nacht,
samen één, met ongekende kracht.
Liefde, meer dan woorden kunnen zeggen,
een belofte, niets dat ons kan leggen.
In de stilte van de nacht, zo rijk,
zijn wij eeuwig, zijn wij gelijk.