In deze stapels vergeeld papier,
rusten herinneringen in stilte.
Glimlachen, bevroren in de tijd,
ogen die nog steeds spreken.
Oude foto's, getuigen van verleden dagen,
fluisteren verhalen van liefde, verdriet,
van levens die eens volop bloeiden,
nu slechts echo's in kartonnen kaders.
Elke rimpel, elke lach,
gevangen in een fractie van het licht,
vertelt van een leven, rijk en vol,
nu een stille getuige van de tijd die vliegt.