In het web van mijn geheugen,
hangen druppels van gisteren - kristalhelder.
Elke druppel, glinstert met verhalen,
sommige vreugdevol, andere vol zwaarte.
Tussen de draden, flarden van liedjes,
gedempt en lieflijk, echo’s van vroeger.
Ze dansen in de wind, brengen glimlachen terug,
herinneringen, verweven met de tijd.
Maar niet elke draad is zacht en warm,
sommigen zijn verstrengeld, met spijt beladen.
Die knopen van toen, nog steeds strak gespannen,
proberen ze te ontwarren, geeft soms meer pijn.
Toch, in dit complexe weefsel van het verleden,
vind ik de kleurrijkste verhalen,
waarin elk moment, hoe klein ook,
deel van mij is geworden, onuitwisbaar.
Zo leer ik te koesteren, en ook te laten gaan,
want in de schaduw van herinneringen,
vindt het heden zijn weg, zachtjes,
voetafdrukken achterlatend, voor de toekomst.