In de stilte van de nacht,
waar gedachten samenklitten,
vind ik ons, ooit zo zacht,
nu verweven, onversplitten.
Vriendschap, niet een lijn maar lus,
brengt verloren harten thuis,
fluistert zacht, zonder gedruis,
"We zijn hier, samen, dus."
Te midden van het leven's gewoel,
waar stormen razen, ongetemd,
biedt jouw lach, een zonnestraal gevoel,
een anker, vast en onbeschreemd.
Zo reizen wij, door tijd en ruimte heen,
met vriendschap als ons stevig zeil,
doorstaan we samen, nooit alleen,
elke storm, elk verhaal, elke peil.