breekt door de takken
als vingers van goud
die de aarde aanraken
Vergeten pad
Mijn voeten fluisteren
tussen mos en stilte
elk blad een verhaal
elke stap een gedicht
Ontwaken
De wind draagt geuren
van pas gemaaid gras
en oneindigheid
zit verstopt in een enkele dauwdruppel
Seizoenen
Bladeren dansen hun laatste walts
voordat de winter hen zacht bedekt
wit en broos als herinnering
aan wat geweest is
Rivier
Stromen vertellen
wat woorden niet durven
- vloeiende wijsheid
langs gladde stenen