Voorbij de horizon, daar waar hemel de aarde kust,
de zee haar eindeloze verhalen fluistert.
Golven dansen, draaien, tuimelen voort,
elk met z'n eigen lied, z'n eigen akkoord.
Ze vragen, ze smeken, ze roepen je naam,
in hun ontembare kracht vinden zij saam.
Een melodie van vrijheid, een symfonie van kracht,
in de cadans van de oceaan, die dag en nacht.
Zoals maan de zee verleidt tot eb en vloed,
zo raakt haar eeuwige gezang het hart zoet.
In het ruisen van golven, in het zuchten van de wind,
vindt elke zoekende ziel uiteindelijk zijn vrind.