In eindeloze nachten, onder sterren die fluisteren,
vraag ik me af, wat de zin is van bestaan.
Is het liefde, is het leren, of simpelweg ervaren,
de stormen trotseren, of in de zon te gaan staan?
Misschien is het de echo van onze daden,
een glimlach, een tranendal, een helpende hand.
Zoeken we te ver, te diep, te complex,
terwijl het antwoord ligt in het verbinden van land.
In de eenvoud van leven, het moment, het nu,
vind ik stukjes van antwoorden, hier en daar.
De zin van het leven, misschien simpelweg dit:
Te bestaan, te beleven, te zijn, zo wonderbaar.