In de stille ochtendgloren vraag ik me af,
wat de zin is van ons bestaan.
Is het liefde, kennis, of simpelweg overleven,
of misschien iets dat we nooit echt kunnen verstaan?
We bouwen, dromen, lachen en huilen,
in een wereld zo rijk als een kleurenpalet.
Misschien is de zin wel het zoeken zelf,
en niet de antwoorden op dit ingewikkeld couplet.
Dus leef, leer, heb lief, en vergeet niet te dromen,
want in elke zoektocht, hoe eenzaam soms ook,
ontdekken we stukjes, lichtjes van hoop,
dat de zin misschien ligt in het delen van ons brood.