zachte wind door graanvelden
gouden aren buigen zacht
een enkele vlinder zweeft
tussen zilver en licht
vergezichten
de horizon ademt
oneindigheid in stille tinten
groen verschuift naar blauw
waar hemel en aarde samenvloeien
stilte
mijn voet raakt de aarde
elk grassprietje vertelt een verhaal
van wortels, van groeien
van onzichtbare verbindingen
windstreken
wolken schuiven traag
als trage gedachten
over een landschap
dat ademhaalt zonder woorden