Восень сумная пара
Пайшла па пералескам.
Апошніх птушак чарада
Схавалася за ўзлескам.
Дрэвы голыя стаяць,
Лісце ўсё згубіўшы.
Гнілыя мёртвыя ляжать
Галіны побач з лісцем.
І каторы тыдзень ўжо
Мы не бачым сонца.
За сцяною з хмар яно-
Не з'явіцца ў аконцы.
Холад ўжо святкуе перамогу,
Трымаючы ў плане нашую зямлю.
Ад йго набега стогне ўся прырода,
Нібы замерла ўсё жыццё ў гаю.
Дарма ўсё ж такі восень Непрыгожаю лічаць парой.
Вельмі цудоўная восень,
Не ў параўнанні з вясной.
Глядзі ты на дрэвы, не ў іхняе лісце,
Глядзі ты на неба, не сонца шукай.
Бо без кожнага дрэва
Не будзе і лісця,
А неба не будзе -
Не прыйдзе і май.
Э