18 yıl… Bir insan ömrünün küçümsenmeyecek kadar büyük bir bölümü. Aynı çatı…

18 yıl… Bir insan ömrünün küçümsenmeyecek kadar büyük bir bölümü. Aynı çatı altında geçen mevsimler, çocukların büyümesi, geçim telaşı, sorumluluklar, hastalıklar, umutlar, ertelenen hayaller… Dışarıdan bakıldığında “kurulu bir düzen” gibi görünen şey, bazen içeride yavaş yavaş ruhunu kaybedebiliyor. Ve insan bir gün ansızın değil; yıllar içinde sessizce yalnızlaşıyor.