​Kendini dışarıdan seyretmek, bir yabancının aynadaki gölgesine dokunmaya…

​Kendini dışarıdan seyretmek, bir yabancının aynadaki gölgesine dokunmaya çalışmak gibidir. yüreğin sunduğu bu ayna, bize sadece yüzümüzü değil, ruhumuzun görünmez kılmaya çalıştığı o loş ve kırgın köşeleri de fısıldar, ​Parçalanan kelimeler, dağılan hayatlar, Tıpkı harflerin yer değiştirip yeni anlamlar doğurması gibi; her sarsıntıda içindeki taşları yerinden oynatmaya yararlar, hislerini yeniden karıştırır ve seni başka bir biçimde inşa etmeye adımlar...🌙