Sen hâlâ gül sanırsın dikenlerin sabrını, Sen hâlâ aşk sanırsın kalbin ilk…

Sen hâlâ gül sanırsın dikenlerin sabrını, Sen hâlâ aşk sanırsın kalbin ilk baharını. Bir gün gönlün çökünce dizlerinin üstüne, Hatırlarsın belki de bu eski sözlerimi. O vakit nehirlerin neden denize küstüğünü, Dağların niçin sessiz ve mağrur durduğunu, Bir kuşun kanadında niçin gurbet taşıdığını, Ve bir adamın nasıl bir isimle yaşadığını... Anlarsın... Belki bir gün anlarsın beni.