Yorgun bir iş dönüşüydü o Akşam.
Hava soğuk ellerimi yıkarken,
Aynalara baktım son defa,
Geçtim duş alıp, odaları gezdim.
Evlatları öpüp üstlerini örtüm.
İçimde bir sıkıntı vardı.
Balkona çıkıp Elbistan'a,
Karşı soğuda içime çekerek,
Bir dumanda yolladım semaya,
İş elbiselerimi hazırladım.
Yarın belkide çok soğuk birgün,
Bizi dışarda karşılayacak işe,
İki çift çorap birde hırka ekledim.
Başımı yastığa koyduğumda,
Her zamanki duamı Rabbime,
Diledim.
Allahım sen evlatlarımı bağışla,
İşimi gücümü rast getir.
Evimi barkımı koru Ailemi bağışla,
Benden Al,ömrümden al,
çocuklarıma sağlık, uzun ömürler ver. Hz Muhammed sav Efendimiz zikrinde fikrinde yolundan ayırma...Ailemi amin.
Yorgunluk,işte bir babanın uykusu,
ölü gibi hırsız gelse duymaz.
üstümde tonlarca bir ağırlık,
Gözümü açtım heryer karanlık,
Ayaklarım varda yok gibi,
üstümde bir ağırlık...
Bağırdım.Zeynep,Esra,
Hanım...Yok bir ses,
Ayağımı kurtardım...
Yol yokki,ışık yokki,
Ağladım...Ses yok...
üst alt katlarda komşuların,
Sesleri karışıyor...
Kızlarım. ne olur bir ses verin.
Rabbim alsın benden bir ses,
Size naksetsin.ömrümden.
Enkazlar elbet kalkar.
Dört köşeli bir evin,
Dört canından,
Bir can çıkar...
Diğerleri yüreğinde yaşar.
Bu acı ne kadar kaldırır bilemez.
Bir insanı...
Bir yıl geçti ama acısı soğumadı.
6 Şubat 2024
©byde
B