Tarih aynı ama arada bir yil var Halaa kapanmamış yaralar. Enkazın altindan gülümseyerek çıkan çocuklar, Dursun zaman bizim bugün yasimiz var,Hava soğuk dışarıda bütün insanlar. Cebindeki bisküviyi cocuguna saklayan amcalar,enkazların üzerini kaplamış bembeyaz kar altinda kan kokar.Etraf mahşer yeri gibi kavrulur yürekler yanar gözler ağlar Soğuktan buza kesmiş elerle el pençe bir umut bekleyen.analar.tirnaklariyla toprağı kazan koca yürekli adamlar. Dursun zaman bugün bizim yasimiz var. Enkaz altindaki evladının elini bir dakika bırakmayan babalar.Heryerde yürek daglayan o acı çığlıklar. O acıda bile yüzünden tebessümü eksik etmeyen masum cocuklar. Günlerce enkaz altında meleklerin beslediği subyanlar bir yil gecti yürekler hala ağlar kimi anasiz kimi babasız öksüz kalan çocuklar nasıl kabuk baglarki bu yaralar Ölenler aslında hayata kalanlar Kalplerden cikmazki acı içinde can veren ac susuz şehit olan müslümanlar belki birbirine kuş uyuyanlar belki sabah umutla kalkacak olanlar Dursun zaman bizim bugün yasimiz var yanmasın bugün ışıklar kapanipta açılmayan çok ışık var sesizlik melekler uykudalar gulmeyin bugün tebessümü kaybolmuş insan lar var..Dursun zaman.bugun bizim.yasimiz var Kutlamayın şu sevgililer gününü o gün onlara zindan olanlar var örtünmeyin donarak ölen bebekler var uyumayın uyuyupta uyanamayanlar var sesiz.yasayin sevinciniz varsa bugün gozlerimizd3 yas yuregimizde ateş var hem.yanar hem kanar hem ağlar
©hamra
H