365 GÜNDE SEN
Gönül mecrasına düşeli tam üç yüz altmış beş gün olmuş.
Seninle tam sefer eylemiş dört mevsim sende bir gün olmuş.
Sen goncaydın gül oldun yanındaki gülleri soldurdun.
Zamanın içindeki zamanla bir anda kendini buldurdun.
Ey sevgili! cana can olan sevgili nasıl bu kadar aranan oldun.
Niyetteki nasip sen mişsin âlemi bana neden sordurdun.
Karışık olan gönlümü gamzenle bir ömür dondurdun.
Bendeki seni, sendeki beni bir gecenin aşûbdesinde buldurdun.
A